czwartek, 7 sierpnia 2014
Prolog
Patrzę teraz w przestrzeń i mogę dokonać wyboru. Widok malujący się przede mną przyprawia mnie o dreszcze a sama wizja upadku dodatkowo przeraża a jednocześnie wyzwala uczucie dawno zapomnianego spokoju. "Czy naprawdę byłabym wstanie podjąć się skoku?" Przecież tak niewiele trzeba.. Wystarczy tylko jeden ruch... Jeden jedyny ruch, który w tej właśnie chwili wyznacza cienką granicę jaką są dwa sprzeczne stany jakimi są życie i śmierć.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Ten komentarz został usunięty przez autora.
OdpowiedzUsuńPrzyszłam z grupy na fb. A co do oceny. Prolog jest ciekawy, intrygujący i sprawia ,że czekam na pierwszy rozdział <3
OdpowiedzUsuńpo prologu stwierdzam, że będę czytać każdy rozdział!
OdpowiedzUsuńna prawdę świetnie piszesz, powodzenia x
Jeśli mam być szczera, to wcale mnie nie zaciekawiłaś. A przecinków w jednym zdaniu brakuje tyle, że nie mogę (jestem na tym punkcie uczulona). Ogólnie do prac jestem wybredna, ale może jak będzie kilka rozdziałów to wpadnę ponownie ;) /Koneko
OdpowiedzUsuńWiem mam problem z przecinkami, przyznam że nigdy z polskiego dobra nie byłam xd
Usuń